Çok çalışıyorum, en iyisi benim.
Hep en doğruları yapıyorum.
Bana haksızlık yapıldı, başkasını seçtiler.
Çok duydum bu yakınmaları meslek hayatım boyunca.
Dün bir koçluk görüşmesinde danışanım “bunu daha önce neden düşünmedim, 5 yıl kaybettim” diye yakındı seansın sonunda.
360 derece anketlerinde bile kendisinin haksız değerlendirildiğini düşünüyordu. Geri bildirimlere direndiğini, kendisini hiç sorgulamadığını fark etti.
Kendimizde görmediklerimiz, gördüklerimizden daha fazla etkiliyor hayatımızı ve geleceğimizi. Kendimizde görmediğimiz kusurlar, başkalarında gördüğümüz kusurlardan daha önemli.
Bizi daha iyiye götürecek olan, eksiklerimizi, yanlışlarımızı fark etmektir.
Ancak bilirsek değiştiririz.
Bilirsek, bildiğimizi değiştiremesek bile, onun çevresindeki başka şeyleri değiştirerek, kendimizi daha iyi yönetebiliriz. İlişkilerimizi de…
“Kendinde görmezden geldiklerini asla küçümseme” demiş Albert Einstein.
Kendimizde görmediklerimiz kendiliğinden ortaya çıkmaz. Çoğunlukla, büyük bir acıyla ve çok gecikmiş olarak fark ederiz onları. Ya da hiç fark etmeden, boşa geçen bir hayatla öderiz bedelini.
Ne mi yapalım?
En konforlu ve en başarılı olduğumuz zamanlarda bile kendimize zaman ayıralım. Kaliteli zaman…
Nasıl mı yapalım?
Birçok yolu var.
İyi yol arkadaşlarınız olsun her şeyden önce.
Sonra profesyonel destek alın derim.
Koçluk alabilirsiniz, mentörlük alabilirsiniz, danışmanlık alabilirsiniz, bir terapistle görüşmeniz gerekebilir.
Hangisinin size en iyi geleceğini siz seçin.
Ya da deneyerek en doğrusuna karar verin.
Belki de hepsinden bir miktar ihtiyacınız vardır.
Güzel bir yemek yapmak çoğu zaman doğru karışımları bir araya getirmekle olur.
Ama önce acıktığınızı fark etmelisiniz.